Problemy polityki społecznej Unii Europejskiej

Problemy migracyjne
Wywołany przez fale imigrantów przypływ niekontrolowanej siły roboczej na rynku pracy nie tylko pozwala europejskim przedsiębiorstwem wypełnić miejsca pracy, ale prowadzi do nierównowagi na rynku pracy, rodzi głęboki społeczno-etniczny usterek, tworzy bezrobocie, grozi doprowadzeniu do bankructwa systemów emerytalnych.

Problemy terroryzmu
Z międzynarodowym terroryzmem Europa była zapoznana wcześniej. Lecz lokalizacji jego ognisk były znane i znajdowały się poza Europą. Jednak z roku 2014 terroryzm przekształcił się na zjawisko wewnętrzne: teraz strzelanie lub eksplozja mogą się zdarzyć gdziekolwiek. Przygnębiającym jest fakt, że ludźmi, czyniącymi akty terrorystyczne byli Europejczyki.

Problemy nierówności społecznych
Po finansowym kryzysie globalnym nastąpił wzrost nierówności w dochodach obywateli państw członkowskich UE. Obserwuje się również rosnące socjalne rozwarstwienie i zubożenie szerokich warstw klasy średniej.

Problemy globalizacji
Globalizacja wzmacnia konkurencję na rynku pracy, co dla niektórych obywateli może grozić stratą miejsca pracy. Negatywny wpływ globalizacji obserwuje się również w jej przenikaniu do procesów politycznych.

XXI wiek wyświetlił cały kompleks problemów, wymagających natychmiastowego rozwiązania. Obejmują one opracowanie strategii polityki migracyjnej, regulację rynku pracy, zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom UE i przeciwdziałanie terroryzmowi.

Polityka społeczna obecnie powołana aktywnie przejawiać się w samych różnych dziedzinach życia społeczeństwa: nawiązywać relację pomiędzy różnymi grupami i warstwami społeczeństwa, utrzymywać równowagę społeczną, zajmować się problemami partnerstwa socjalnego, edukacji i jakości życia, wnosić wkład do doskonalenia socjalnej struktury społeczeństwa, a także, co zdobyło szczególny znaczenie w ostatnim czasie, do zapewnienia bezpieczeństwa.
 Obecny etap rozwoju Unii Europejskiej dyktuje nie tylko nowy model współdziałania polityki gospodarczej i społecznej, ale wynosi na przedni plan czynniki rozwoju gospodarczego związane z potencjałem ludzkim. W związku z tym wszelkie decyzje powinny być rozpatrywane pod względem jego ceny dla jednostki i społeczeństwa jako całości.

Zatrudnienie w UE

W porównaniu z resztą świata, Europa zapewnia najwyższy poziom ochrony socjalnej i plasuje się wysoko w rankingach jakości życia i dobrobytu. Pomimo to zmaga się z wieloma wyzwaniami.

Wiele państw członkowskich wciąż mocno odczuwa skutki kryzysu gospodarczego i choć w wielu z nich sytuacja się poprawiła, w obrębie UE nadal występują duże dysproporcje. Stopa bezrobocia ogólnie maleje, lecz między państwami członkowskimi UE istnieją duże różnice.

Niski przyrost naturalny oraz starzenie się populacji stanowią kolejne wyzwania dla stabilności systemów opieki społecznej. Życie zawodowe ulega zmianie z powodu innowacji technologicznych, globalizacji i rozrostu sektora usługowego. Coraz ważniejsze stają się nowe modele biznesowe w gospodarce dzielenia się, charakteryzujące się bardziej elastycznymi formami zatrudnienia. Stworzenie większej liczby lepszych miejsc pracy jest jednym z głównych celów strategii „Europa 2020”. Europejska strategia zatrudnienia, obejmująca proces monitorowania i połączone ze strategią instrumenty finansowania, przyczynia się do „miękkiej” koordynacji. Chociaż za politykę zatrudnienia i politykę społeczną w głównej mierze odpowiedzialne są rządy krajowe, w pewnych obszarach właściwe jest prawo UE.

Europejska strategia zatrudnienia

Do ważnych zasad, celów i działań wymienionych w TFUE należy wspieranie wysokiego poziomu zatrudnienia dzięki opracowaniu skoordynowanej strategii, zwłaszcza w zakresie tworzenia wykwalifikowanej, dobrze wykształconej i zdolnej do dostosowania się siły roboczej oraz rynków pracy reagujących na przemiany gospodarcze. Zgodnie z klauzulą horyzontalną zawartą w art. 9 TFUE, przy określaniu i realizacji strategii politycznych i działań UE należy uwzględnić cel wspierania wysokiego poziomu zatrudnienia.

TEST