Unijna Strategia Europa

Polecane: www.ploczak.pl/ogloszenie/posadzki-zywiczne-na-terenie-slaska/

W marcu 2000 roku na posiedzeniu w Lizbonie Radą Europejską została przyjęta "strategia Lizbońska" - program rozwoju Unii Europejskiej do 2010 roku. Głównym celem strategii było uczynienie Europy najbardziej gospodarczo rozwiniętym regionem na świecie z uwzględnieniem celów społecznych i z zakresu ochrony środowiska. Jednak ze względu na krytyczną ocenę realizacji strategii w 2004 roku większy nacisk został położony na wymiar gospodarczy i zmieniono sposób realizacji strategii.

Głównymi narzędziami realizacji strategii były:
1) Zintegrowane wytyczne Rady, obejmujące kierunki działań, które mają zbliżyć do osiągniecia celów strategii
2) Trzyletnie krajowe programy reform dotyczące realizacji celów gospodarczych przygotowane przez kraje członkowskie zgodnie z wytycznymi Rady
3) Zalecenia Rady dla poszczególnych krajów oparte na ocenie osiągnięć krajowych programów reform
4) Zastosowanie otwartej metody koordynacji.

W celu realizacji strategii Polska przyjmowała kolejne krajowe programy reform (KPR). Porównując strukturę KPR 2005-2008 ze strukturą KPR 2008-2011, okazuje się, że w pierwszej wersji uwzględniono tylko kwestie gospodarki i rynku pracy, a w drugiej bardziej szczegółowo przedstawiono obszar społeczny.

Jednym z najważniejszych elementów Strategii Lizbońskiej dla sfery społecznej oraz przeciwdziałaniu ubóstwu i wykluczeniu była Strategia Integracji Społecznej. Głównymi celami strategii było:
1) Zapewnienie dla wszystkich dostępu do zasobów, praw i usług niezbędnych do uczestnictwa w życiu społeczeństwa.
2) Zapobieganie problemom wykluczenia oraz dyskryminacji prowadzących do wukluczenia
3) Zapewnienie aktywnej integracji społecznej wszystkich ludzi poprzez promowanie uczestnictwa w rynku pracy
4) Pomóc najbardziej narożonym na ryzyko wykluczenia
5) Zapewnienie dobrej koordynacji polityk integracji społecznej

Cele te były i są nadal realizowane poprzez tak zwaną Otwartą Metodę koordynacji (OMK). Metoda ta po raz pierwszy pojawiła się w oficjalnej terminologii integracji europejskiej podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Lizbonie w marcu 2000 roku. Polega ona na dobrowolnej wspólprace państw człońkowskich oraz realizacji wspólnych celów polityki bez użycia aktów prawnie wiążących, z pominięciem instytucji, czuwających ich stosowanie. Metoda ta miała uprościć przyjmowanie wspólnych celów dla wszystkich państw oraz wskaźników ich osiągania a następnie plany ich wdrożenia zostały przetworzone w poszczególnych krajach.

Realizacja planów jest oceniana z uwzględnieniem wskaźników, a wnioski z tych ocen są podsumowane we wspólnym raporcie. Jednym z ważnych instrumentów OMK jest wzajemne uczenie się poprzez wizyty studyjne w Państwach Członkowskich. Polega to na przygotowywaniu przez państwo goszczące raportu o praktyce, która jest tematem wizyty. Następnie eksperci opracowują dokument roboczy, odnoszący wizytowaną praktykę do szerszego kontekstu. Wnioski dla UE i państw członkowskich są publikowane w raportach podsumowującym i syntetycznym. W Polsce miały miejsce dwie wizyty studyjne: pierwsza w 2008 roku - mająca na celu informowanie o zmianach w systemie emerytalnym i druga w 2012 - przedmiotem której był Rządowy Program na rzecz Aktywności społecznej Osób starszych na lata 2012-2013.

Aby mieć alternatywne źródło informacji dotyczące sytuacji w zakresie ubóstwa i wykluczenia w Państwach Członkowskich, komisja powołała sieć niezależnych ekspertów od integracji społecznej. Przygotowują oni dwa tematyczne raporty w roku, dotyczące sytuacji w kraju.
Początkowo otwarta metoda koordynacji koncentrowała się na zapobieganiu ubóstwu i wykluczeniu społecznemu. W 2005 roku dodana była też problematyka emerytalną oraz ochrona zdrowia i opieki długoterminowej.

W ramach przygotowań do uczestnictwa w otwartej metodzie koordynacji Polska przyjęła Narodową Strategię Integracji Społecznej 2004-2010, przeprowadziła Memorandum dotyczący Integracji Społecznej oraz trzy dwuletnie programy działań: Krajowy Plan Działania na rzecz Integracji Społecznej na lata 2004-2006 oraz dwa kolejne Krajowe Programy „Zabezpieczenie społeczne i integracja społeczna” na lata 2006-2008 i 2008-2010.

Poprzez rorszerzenie Unii o 10 nowych Krajów Człońkowskich (większość z których była pod różnym względem mniej rozwinięta niż kraje stare UE) oraz poprzez kryzys gospodarczy 2008 roku, cele Strategii dotyczące wzrostu zatrudnienia, wydatków na badania i rozwój nie zostały osiągnięte.

W takim trudnym okresie przez Radą Europejską została przyjęta nowa dziesięcioletnia strategia UE pod nazwą „Europa 2020”. Strategia obejmuje trzy wzajemnie ze sobą powiązane prioritety:
• rozwój inteligentny: rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacji
• rozwój zrównoważony: wspieranie gospodarki efektywniej korzystającej z zasobów, bardziej przyjaznej środowisku i bardziej konkurencyjnej
• rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu: wspieranie gospodarki o wysokim poziomie zatrudnienia, zapewniającej spójność społeczną i terytorialną

W strategii określono pięć głównych wymiernych celów UE:
• wskaźnik zatrudnienia osób w wieku 20-64 lat powinien wynosić 75% (dla Polski 71%)
• na inwestycje w badania i rozwój należy przeznaczać 3% PKB Unii (1,7% dla Polski)
• należy osiągnąć cele „20/20/20” w zakresie klimatu i energii (w tym ograniczenie emisji dwutlenku węgla nawet o 30%, jeśli pozwolą na to warunki) (dla Polski mniej o 14%)
• liczbę osób przedwcześnie kończących naukę szkolną należy ograniczyć do 10% (dla Polski 4,5%) a co najmniej 40% osób z młodego pokolenia powinno zdobywać wyższe wykształcenie (dla Polski 45%)
• liczbę osób zagrożonych ubóstwem należy zmniejszyć o 20 mln (dla Polski mniej o 1,5 mln).

Jednak w pierwszych czterech latach sytuacja z ubóstwem i wykluczeniem społecznem w całej Unii uległa pogorszeniu. Liczba osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym wzrosła o 8,7 miliona. W 2014 roku komisja zdiagnozowała że do 2020 roku nie da się osiągnąć zmniejszenia liczby osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym do 96,4 mln oraz wskaźnik może utrzymać się na poziome zbliżonym do 100mln”.

Cele Strategii zostały wdrożone poprzez programy działań nazywanych „iniciatywami przewodnimi”. W obszarze gospodarczym oraz społecznem przedstawiono dwie inicjatywy: Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia oraz Europejski Program Walki z Ubóstwem. Drugi z nich jest kontynuacją idei Europejskiego Roku Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym (2010 r.) i ma pomagać w osiągnięciu celu Strategii w zakresie ubóstwa i wykluczenia społecznego. Przewidziano w nim kilkadziesiąt działań (64), z których dwie trzecie zostało już zrealizowanych.


O autorze

Lila

Obywatelka Świata. Po prostu.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest konieczne oznaczone są symbolem *

TEST